Strona główna -> Zabytki -> Krajobraz wiejski -> Drogosze

<-powrót

Drogosze, pow. kętrzyński, majątek ziemski i wieś, położone ok.25 km na płn. zachód od Kętrzyna, wcześniej pod nazwą Wilkowo Wielkie. Początkowo własność rodziny Wolfsdorffów, później Wallendorfów, Rauterów, od poł. XVII do poł. XIX w. w rękach arystokratycznego rodu Dönhoffów – za czasów tej rodziny największy rozkwit majątku, któremu na pocz. XVIII w. nadano nazwę Dönhoffstädt – ostatecznie od poł. XIX w. do 1945 r. własność rodziny Stolberg-Wernigerode. Zachowany zbliżony do historycznego układ przestrzenny: pałac z parkiem, folwark z kilkoma podwórzami gospodarczymi oraz wieś, która zachowała nazwę Wilkowo Wielkie. Barokowy 2-kondygnacyjny pałac z dachem mansardowym, wybudowany w latach 1710-1714 z późniejszymi przebudowami (m.in. 1766 przebudowa elewacji, 1785 podjazd od strony dziedzińca, mauzoleum 1889), przypisywany Johnowi von Collas (inspirowany projektem Jeana von Bodta pałacu we Friedrichstein), należał do największych barokowych rezydencji pruskich, spośród których dzisiaj jest jedyną w pełni zachowaną. Zachowany częściowo wystrój wnętrz, m.in. kaplica pałacowa, mauzoleum, fasety i stiukowe dekoracje sklepień. Rezydencję otacza rozległy park krajobrazowy ze śladami dawnego barokowego ogrodu regularnego i ogrodów użytkowych, z cennym starodrzewem, bogatym układem wodnym, zwierzyńcem oraz wiejskim cmentarzem na obrzeżu parku. Powiązany widokowo z otaczającym komponowanym krajobrazem majątku z siecią alei przydrożnych łączących dawne podległe folwarki. Dawne budynki folwarczne zachowane częściowo, m.in. unikatowa neogotycka stodoła. Kościół p.w. Matki Boskiej Ostrobramskiej, do 1945 r. ewangelicki, z końca XIV w., odnowiony w 1593 r. (nadbudowa i hełm wieży, szczyt wsch.), barokowa kaplica grobowa Dönhoffów (1742), z umieszczonym we frontonie płaskorzeźbionym popiersiem budowniczego pałacu, Bogusława Fryderyka Dönhoffa (1734, Jan Henryk Meissner z Gdańska).

Tekst: Marzena Zwierowicz