Strona główna -> Zabytki -> Krajobraz wiejski -> Głotowo (Glotowo)

<-powrót

Głotowo (Glotowo), pow. olsztyński; parafia w Głotowie notowana 1312, wieś założona 1313, przejściowo siedziba kapituły kolegiackiej przeniesionej w 1347 r. do Dobrego Miasta. Ruch pielgrzymkowy od 1. poł. XIV w. w związku z cudownym odnalezieniem hostii. Obecny kościół Najświętszego Zbawiciela budowany w latach 1722-1726, być może wg planów Jana Krzysztofa Reimersa z Ornety. Kościół jednonawowy z płytkimi kaplicami bocznymi i emporami pod sklepieniem, z nieco węższym prezbiterium, wieżą na planie kwadratu od zachodu (hełm wieży 1854) i kruchtą przed wejściem płd.; cztery murowane kaplice na narożach dziedzińca, połączone murem (poł. XVIII w.). Wyposażenie późnobarokowe, m.in. ołtarz główny wykonany przez Jan Krügera z Królewca, z obrazem Ostatniej wieczerzy z 1672 r., dwa ołtarze boczne (1741), ambona wykonana ok. 1730 (Wojciech Reibenschu z Lidzbarka Warmińskiego), zagroda chrzcielna (Herman Katenbringk z Dobrego Miasta); zespół witraży Christiana Ringsa z Kolonii (1877). Na wschód od kościoła, w rozległym jarze, kalwaria wzniesiona w latach 1878-1894, z inicjatywy Jana Mertena mieszkańca Głotowa, który odbył pielgrzymkę do Ziemi Świętej. Przygotowania terenu zaangażowały katolicką społeczność Warmii, w sumie w pracach wzięło udział ok. 70 tys. osób (!). Na terenie kalwarii starodrzew, w 14 kaplicach, neoromańskich i neogotyckich, o różnej skali, umieszczono polichromowane rzeźby przedstawiające wydarzenia poszczególnych stacji. 

Tekst: Joanna Piotrowska